Hızır, her zaman “aksakallı dede” midir? Ey can, bir dön de bak âleme, sonuna kadar aç kalbini ki, zahiri gözlerinle görmekten kalbten görmeye ve idrak etmeye geç. Madem ki biriz dedik, bütünlüğün birliğiyiz dedik; o zaman taş olur, dost olur, ot olur, telefondaki ses olur, kitap olur, televizyonda işittiğin lâf olur, Hızır gelir seni bulur. O öyle bir enerjidir ki şekli, kılıfı, cemali kalıplardan münezzehtir. Bir rüzgârın esintisiyle gelir, senin içini doldurur. Ve bakmışsın ki sen, bir cana Hızır oluvermişsin. Yeter ki, niyet her daim İNSAN olmak üzerine olsun. İNSAN kelimesi ne büyük bir enerjidir, ne büyük bir seviyedir; ulaşmak, olmak hepimize nasip olsun.